საქართველოს გაერთიანების პროცესი VIII საუკუნიდან მოყოლებული არ შეწყვეტილა და 978-1001 წლებში ბაგრატ III-ს მიერ იქნა დაგვირგვინებული. დავით IV აღნაშენებელმა კახეთ-ჰერეთი (1104წ.) და თბილისიც (1122წ.) შემოიერთა და ამით ქართული მიწენის შეკრება დასრულდა. XII საუკუნეში საქართველო წინა აზიის უძლიერესი სახელმწიფო იყო, მისი ტერიტორია მთელს ამიერ და იმიერკავკასიას მოიცავდა.

ერთაინი საქართველოს მეფეები:

ბაგრატ III კურაპალატი

გიორგი I

ბაგრატ IV კურაპალატი

გიორგი II კურაპალატი

დავით IV აღმაშენებელი

დემეტრე I

დავით V

გიორგი III

თამარი

გიორგი IV ლაშა

რუსუდანი

დავით VI ნარინი

დავით VII ულუ

975-1014

1014-1027

1027-1072

1072-1089

1089-1125

1125-1155

1155-1156

1156-1184

1184-1209

1209-1222

1222-1245

1245-1258

1247-1258

1225 წლიდან საქართველომ განიცადა ჯერ ჯალალ-ედ-დინის, შემდეგ მონღოლთა თავდასხმები. 1242 წლიდან საქართველო მონღოლთა ვასალი გახდა. 1247 წელს მონღოლებმა ერთდროულად ორი მეფე დაამტკიცეს საქართველოს ტახტზე: რუსუდანის ზე დავით VI ნარინი და ლაშა-გიორგის ძე დავით VII ულუ. 1258 წელს ნარინი აუჯანყდა მონღოლებს და დასავლეთ საქართველოში გაიქცა, ამრიგად საქართველო ორად გაიყო.

აღმოსავლეთ საქართველოს მეფეები:

დავით VII  ულუ

დემეტრე II თავდადებული

ვახტანგ II

დავით VIII

1258-1270

1270-1289

1289-1293

1293-1311

1299 წლიდან დავით VIII მთიულეთშია გაქცეული, ხოლო მონღოლებმა მის ადგილზე დასვეს ზედიზედ სამი მეფე:

გიორგი V (პირველად)

ვახტანგ III

გიორგი VI მცირე

1299-1300

1302-1308

1308-1314

1314 წელს თბილისის ტახტზე ხელმეორედ ადის გიორგი V ბრწყინვალედ წოდებული, მან 1329 წელს შეიერთა დასავლეთ საქართველო, 1334 წელს სამცხე და 1335 წელს საბოლოოდ განდევნა მონღოლები.

ერთიანი საქართველოს მეფეები:

გიორგი V ბრწყინვალე

დავით IX

ბაგრატ V დიდი

გიორგი VII

კონსტანტინე I

ალექსანდრე I დიდი

ვახტანგ IV

გიორგი VIII

1314-1346

1346-1359

1359-1393

1393-1407

1407-1411

1411-1442

1442-1446

1446-1466

XV საუკინის შუა წლებში თემურლენგისა და ''შავბატკნიანთა'' შემოსევების შედეგად დასუსტებული საქართველო კვლავ დაიშალა სამეფო სამთავროებად. 1453 წელს გიორგი VIII-ს გადაუდგა სამცხის მთავარი ყვარყვარე II და დამოუკიდებლობა გამოაცხადა, 1463 წელს იმერეთში გამეფდა გიორგის ბიძაშვილი ბაგრატ VI და ეს ქვეყანაც გამოეყო ერთიან საქართველოს. 1465-ში ყვარყვარემ ბრძოლაში დაამარცხა და დაატყვევა გიორგი VIII. მომდევნო 1466 წელს ბაგრატ VI-მ დაიკავა ქართლიც, ხოლო ტყვეობიდან გამოხსნილმა გიორგი VIII-მ კახეთი დაიკავა და კახეთის სამეფო დააარსა. მალე 1478 წელს მოკვდა ქართლ-იმერეთის მეფე ბაგრატ VI და ქართლში გამეფდა გიორგი VIII-ის ძმისშვილი კონსტანტინე დემეტრეს ძე (II), ხოლო იმერეთში კი ბაგრატ VI-ის ძე ალექსანდრე I. 1478-1484 წლებში ბრძოლა მიდიოდა ალექსანდრესა და კონსტანტინეს შორის იმერეთის ტახტისთვის, გაიმარჯვა ალექსანდრემ. 1491 წელს საქართველოს მეფე-მთავრებმა სცნეს ერთმანეთის დამოუკიდებლობა და საზღვრებიც დაადგინეს.