ქართლის ერისმთავრები

უკან

ქართლის ერისმთავრები

537 წელს ირანელთა მიერ ქართლში (იბერიაში) მეფობის გაუქმების შემდეგ, მას ირანელი მარზპანები განაგებდნენ, მათგან ყველაზე ცნობილნი არიან არვანდ გუშნასპი და ვეჟან ბუზმირი. მალე 571-572 წლებში ამიერკავკასია ანტიირანულმა აჯანყებამ მოიცვა. ქართლშიც დამოუკიდებელი მმართველობა აღდგა, ეს იყო ერისმთავრობის ინსტიტუტი.

ქართლის ერისმთავრები:

გუარამ I კურაპალატი	572-586
ჯუანშერ I	586-591
სტეფანოზ I	591-606
ადარნასე	606-639
სტეფანოზ II	639-663
გუარამ II	663-675
ნერსე I	675-685
არშუშა	685-700
ვარაზ-ბაკური	700-711
სტეფანოზ III	711-735
მირი	735-738
არჩილი	738-762
ჯუანშერ II	762-771
ნერსე II	771-776
სტეფანოზ IV	776-786
აშოტ I ბაგრატიონი	786-813

656 წლიდან ქართლში არაბები გაბატონდნენ, ხოლო 736 წლიდან კი თბილისში თავიანთი ამირა დასვეს. 813 წელს აშოტ I-მა დატოვა თბილისი და ტაო-კლარჯეთში თავისი სამეფო დააარსა, თბილისი მთლიანად დარჩათ არაბებს.